Pratite nas na društvenim mrežama

10 slika poslije kojih umjetnost više nije bila ista

Kultura

10 slika poslije kojih umjetnost više nije bila ista

Može li umjetničko djelo promijeniti svijet? To je pitanje koje zahtijeva diskusiju; ali, ako se misli samo na umjetnički svijet – defnitivno može. Teško je izabrati samo nekoliko slika koje su to učinile, ali mi smo se ipak prihvatili tog zadatka.

Ovo su 10 djela koja su se izdvojila kultnim statusom, važnošću i uticajem na kasniju umjetnost, poredana hronološki.

Masaccio – Porezni novčić

Za otkriće linearne perspektive možemo zahvaliti arhitekti Filipu Bruneleskiju. Postojala je i prije, u slikarstvu i arhitekturi antičke Grčke i Rima, ali svi zapisi iz tog doba su izgubljeni – sve do XV vijeka.

Prije nje, umjetnička dela su delovala dvodimenzionalno, nije bilo iluzije dubine i prostora. Zbog toga, njeno otkriće ima ogromnu važnost.

Drugi velikan rane renesanse, Mazačo, u potpunosti je ovladao ovim, za to vrijeme revolucionarnim principom i primijenio ga u svojim djelima. Koristio je i tada novu tehniku chiaroscuro (jak kontrast svjetlosti i sjenke), koju su kasnije koristili i Leonardo Da Vinči, Karavađo, Rembrant i umjetnici baroka.

Osim Poreznog novčića, Mazačovo izuzetno poznato djelo je i Sveto trojstvo, koje takođe odlikuje dubina.

Sandro Botticelli – Rađanje Venere

Što se tiče inspiracija za ovo veličanstveno djelo, po nekima je to Ovidijeva Metamorfoza, gdje je Venera predstavljena kako naga stoji u školjci na obali mora, dok drugi smatraju da su to stihovi iz antičkih Homerskih himni (zbirka od 33 starogrčke himne nepoznatih autora, napisanih u slavu pojedinih božanstava).

Sa dolaskom renesanse i povratkom antičkih ideala, Botičelijeva Venera je jedna od prvih ženskih figura tog doba prikazana obnažena. Do tada, u srednjem vijeku, svi su uglavnom morali da budu prekriveni (osim Adama i Eve).

Jedna je od prvih slika u Toskani slikana na platnu, koje je u to doba otkriveno i dobijalo na popularnosti.

Leonardo Da Vinci – Mona Liza (Đokonda)

Da je misteriozni Đokondin osmijeh izuzetno bitan za svijet umjetnosti, već znate i sami. Vrijednost ove slike procjenjuje se na 700 miliona američkih dolara i, po nekim izvorima, svake godine je vidi 6 miliona ljudi.

Vrijednost ove slike ne leži samo u gorepomenutim ciframa, već i u svim inovacijama koje je Da Vinči uveo slikajući je, kao i brojem pitanja bez jasnog odgovora koja postoje oko nje.

Tehnika kojom je naslikana zove se sfumato, što, po objašnjenju samog Leonarda znači da je slika bez linija i ivica, kao da je zadimljena. Takođe, promijenio je dotadašnja ustaljena pravila kompozicije, i uopšte slikanja portreta.

Rembrandt van Rijn – Noćna straža

Noćna straža je grupni portret naručen povodom posjete Marije Mediči Holandiji 1638. godine. Predstavlja amsterdamsku gradsku stražu (danju, ne noću, ali se naziv ipak zadržao).

Osim što je posjedovao izuzetnu vještinu, Rembrant se nije držao uobičajnih pravila koja se vezuju za ovakve slike: svjetlo je dramatično, poze su atipične, i ne vide se svi podjednako; kapetan, poručnik i misteriozna djevojčica okupana svjetlom su u prvom planu. Na klasičnim grupnim portretima, svi su se vidjeli podjednako.

Više puta je suočena sa vandalizmom; dva puta su pokušali da je unište nožem, a jednom kiselinom.

Claude Monet – Impresija, rađanje sunca

Slika koja predstavlja francusku luku Avr u zoru ušla je u istoriju umjetnosti kao djelo po kojoj je cijeli jedan pravac, impresionizam, dobio ime.

Otkriće fotografije imalo je veliki uticaj na slikarstvo tog doba. Umjetnike impresionizma nije zanimao predmet, već svjetlost; potezi su široki, a detalji mahom zanemareni. Mone je radio serije slika koje bi prikazivale isti prizor, ali u različito doba dana, kada drugačija svjetlost pada na njega.

Druge dvije stvari koje je impresionizam prigrlio, a koja su promijenila umjetnost su otkriće principa komplemetarnosti boja (što možemo vidjeti i na ovoj slici, na kojoj se nalaze komplementarne boje plava i narandžasta) i prodavanje boja u tubi. Nanosili su ih direktno na platno, ne čekajući da se stari sloj osuši.

Vincent van Gogh – Zvjezdano nebo

Vjerovatno najpoznatije i najvoljenije Van Gogovo delo naslikano je u mentalnoj instituciji Sen Remi de Provans, gdje je smješten poslije poznatog incidenta sa odsjecanjem uha. Na istom mjestu je nastao veliki broj njegovih slika, među kojima su i Irisi.

Neka od Van Gogovih djela, ovo pogotovo, smatraju se začetkom ekspresionizma, fovizma i apstrakcije.

Edvard Munch – Krik

Ova slika je poznata i prisutna u popularnoj kulturi gotovo kao Mona Liza. Prikazuje osjećanja na intezivan i izuzetno ekspresivan način, čime je inspirisala pripadnike ekspresionističkog pokreta 20. vijeka (ona sama je nastala 1893. godine).

„Šetao sam sa dva prijatelja kad je sunce krenulo da zalazi; odjednom, nebo je postalo crveno kao krv. Stao sam i naslonio sam se na ogradu, osećajući se neopisivo umorno. Jezičci vatre i krvi protezali su se preko plavičasto-crnog fjorda. Moji prijatelji su nastavili da hodaju, dok sam ja zaostao za njima, drhteći od straha. Tada sam čuo ogroman, beskonačan krik prirode”, rekao je Munk o svom najpoznatijem djelu, prvobitno naslovljenom Der Schrei der Nator (Krik prirode).

Prva apstraktna slika vodenim bojama Vasilija Kandinskog iz 1910. godine

Jedan je od najznačajnijih predstavnika apstraktne umjetnosti, a ova njegova slika možda i prvo čisto apstraktno djelo. Apstrakcija je tada bila nešto potpuno novo u umjetnosti Zapada, pravac koji ne slijedi prirodne oblike, boje i načelo prostora.

Za Kandinskog, umjetnost je bila sredstvo da prenese duhovnost i dubinu ljudskih emocija univerzalnim, svima razumljivim jezikom. Htio je da slika onako kako melodija zvuči.

Uticao je ne samo na kasnije stvaranje pravaca kao što je apstraktni ekspresionizam, nego i na mnoge umjetnike, među kojima su Džekson Polok, Mark Rotko, i mnoge druge neoekspresioniste.

Postoje dvije vrste apstrakte umjetnosti. Jedna je ekspresivna, odnosno lirska, kojoj pripada Kandinski. Druga je geometrijska, čiji je najbolji predstavnik Pit Mondrijan.

Pablo Picasso – Gernika

Ovo ulje na platnu, široko 3.5 metra i dugačko skoro 8, bio je Pikasov način da prenese sve muke i patnje Španskog građanskog rata. Prikazuje rat onakav kakav je – kao stradanje i bol običnih ljudi, a ne herojstvo i trijumf pobjedničke vojske. Puno je simbola, od kojih je meni lično najstrašniji majka koja drži svoje mrtvo dijete.

Nazvano je po Gernici, španskom gradu koga su nacisti bombardovali.

Po nekima, ovo je posljednja velika slika; u doba u kome je nastala, umjetnošću je već moglo da se nazove bilo šta (Dišanov čuveni pisoar izložen je 2 decenije ranije). Da li ćete se složiti sa tim – zavisi od vas.

Andy Warhol – Konzerve Kembel supe

Može li komercijalna roba masovne proizvodne da postane umjetnost? Prije Vorhola, odgovor bi najvjerovatnije glasio „ne”.

Otac je pop art-a i prvi koji je iskoristio potencijal masovnih medija. Uticao je na druge i svojim shvatanjem uloge umjetnika (među „drugima” su umjetnici kao što su Džef Kuns, Demijen Hirst i Takaši Murakami). Po njemu, umjetnik je poput modnog dizajnera, čija je uloga da osmisli i dizajnira, ali ne i fizički stvori djelo.

Proglašen je za najuticajnijeg umjetnika 20. vijeka, zajedno sa Pikasom.

Poznate Konzerve Kembel supe iz 1962. godine njegov su prvi rad izložen u galeriji. Ukupno ih ima 32, za svaku vrstu supe.

Izvor: kultivisise.rs

Otkrijte svijet umjetnosti i kulture!

Ostavi komentar

Ostavite odgovor

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

Još iz rubrike Kultura

Advertisement

NAJNOVIJE

Advertisement
NA VRH